Punkt Oporu "Wesoła" Przedmoście Warszawa - Warszawa

Hubert T.

Tymczasowo czysta i zadbana bryła z kamuflażem. Na dole ściany wejściowej kamuflaż w oryginale.

Adam W. (.

NIe wchodzcie do opuszczonego budynku obok, ktory kiedys robil za sanatorium, nawet nie myslcie by wchodzic za ogrodzenie chyba ze chcecie stracic 2 godziny (jesli jestescie niepelnoletni) w oczekiwaniu na przyjazd opiekunow prawnych i bulic 500zl od lebka za kazda osobe ktora chociazby weszla na teren, teren jest strzezony - na odwal ale strzezony, ochroniarz z administratorem i policja maja uklady i specjalnie nie naprawiaja ogrodzenia aby zwabiac ciekawskich i doic ich z kasy. Nawet nie musisz nic zniszczyc zeby zabulic 😉

Alexander G.

Urbex: Obiekt bardzo ładny, ale nie da się wejść do środka. Da się wejść tylko to malutkiego budynku obok w którym nie ma nic ciekawego. Nie polecam przyjeżdżać. Szybko przyjeżdża policja i straż miejska jak wejdziesz na obiekt. Jedyne co udało mi się zrobić to wejść do środka jednego pokoju przez rozbite okno ale wszystkie drzwi do wejścia do środka są zabarykadowane meblami tak samo jak z zewnątrz są zabarykadowane deskami. Na górnym piętrze paliło się światło więc jest w środku elektryczność, najpewniej ktoś tam mieszka.

Jan K.

W samym sercu zielonej Wesołej, wśród drzew i ścieżek, leży coś, co na pierwszy rzut oka wygląda jak porzucona bryła betonu. Dopiero kiedy podejdzie się bliżej, zaczyna się rozumieć, że to nie tylko resztki schronu – to kawałek wojennej historii, który oparł się czasowi i ludziom.

Punkt Oporu „Wesoła” nie jest muzeum z przewodnikiem, nie ma eleganckich tablic ani punktu z biletami. Jest za to las, cisza i beton, który pamięta. Pozostałości niemieckiego bunkra z czasów II wojny światowej – wysadzony, uszkodzony, pokryty mchem, z fragmentami pancerza i zardzewiałym żelastwem – mówią więcej niż jakakolwiek wystawa.

To nie jest miejsce wygodne ani oczywiste. Trzeba je znaleźć, trzeba się trochę potknąć o korzenie, przedrzeć przez krzaki. Ale właśnie dlatego działa na wyobraźnię. Bo kiedy stoisz tam, przy tej betonowej bryle, wyobrażasz sobie młodych żołnierzy, czekających w napięciu, zerkających przez strzelnice. Nie czytasz o historii – jesteś w jej cieniu.

Nie da się tego miejsca zwiedzić „na szybko”. Trzeba się zatrzymać. Posłuchać, jak las szumi inaczej wokół takiego obiektu. I poczuć dziwny ciężar w powietrzu – nie grozy, ale pamięci.

Paweł L.

Jeden z bunkrów niemieckiego Przedmościa Warszawa. Schron niestety wysadzony, ale położony w urokliwym miejscu. Na wydmie. Zachowała się także droga forteczna, choć przykrya asfaltem. Schron pięknie odkopany i odmalowany, niestety wciąż bezmyślnie przyozdabiany przez graficiarzy, ale walka trwa i bazgroły są zamalowywane. Polecam
Co do walki o wygląd schronu, teraz górą są miłośnicy fortyfikacji. Schron jest obsypany tak jak powinien, wejście wzmocnione i nawet pojawił się kamuflaż 🙂 Kolejna nowość nowa piękna tablica z informacją, brawo dla autorów. Oby była wandaloodporna👍

Adam U.

Obiekt zniszczony, dostępny w szczątkowej wersji.
Niedaleko znajduje się budynek byłego sanatorium wojskowego, również zniszczony/zdewastowany.

Hubertus1656 T.

Ciągle walczymy z grafitti i zaśmiecaniem, postawiliśmy nową tablicę na miejsce zniszczonej i szykujemy prace zabezpieczające dla bryły obiektu oraz odtworzenie nasypów maskujących. Schron tego samego typu, wyremontowany i wyposażony przez nasze Stowarzyszenie można podziwiać na Dąbrowieckiej Górze.

Adam L.

Zrujnowany bunkier poniemieckiej linii obronnej. Niestety, również zaśmiecony. W sam raz na wieczorną eksplorację w deszczu z synem-fascynatem.